Niezależnie od tego, czy wybierasz się na Halloween, czy schronisz się w miejscu, gdy pandemia trwa, nie ma lepszego sposobu na świętowanie święta niż z popcornem, gumowym szkieletem, być może bawełnianymi pajęczynami i świetnym przerażającym filmem lub dwoma.

Dla tych, którzy oglądają swoje grosze, wybraliśmy szeroką gamę slasherów i nastrojowych, upiornych chillerów, wszystkie dostępne do bezpłatnego przesyłania strumieniowego w usługach opartych na reklamach, takich jak Tubi, Vudu, Roku, Redbox, Pluto TV i innych, lub usługi oparte na bibliotekach publicznych Hoopla i Kanopy. Bądź bezpieczny w Halloween, ale także: bój się… bardzo się bój.

Zaktualizowano 26 października 2021 r. o 15 dodatkowych rekomendacji filmów dostępnych teraz w bezpłatnych serwisach streamingowych. Nasze poprzednie 15 typów — zaczynając od Alice, Sweet Alice — następuje zaraz po tym.

Poza

Przesyłaj strumieniowo na Roku, Hoopla, Tubi lub Kanopy

Catriona MacColl dziedziczy nawiedzony hotel, który ukrywa jedne z drzwi do piekła w The Beyond.

Po Mario Bava i Dario Argento, Lucio Fulci jest trzecim włoskim mistrzem horroru i prawdopodobnie najbardziej krwawym z całej trójki. Jego film The Beyond (1981) otrzymał kinową reedycję w 1998 roku, kiedy Quentin Tarantino wybrał go do swojego skrzydła dystrybucyjnego Rolling Thunder, i nadal ma świetny, krwawy, koszmarny cios. Oddaje silne poczucie nierzeczywistości, w dużej mierze wspomagane przez szaloną ścieżkę dźwiękową Fabio Frizziego. Historia dotyczy starego hotelu w Nowym Orleanie. Liza (Catriona MacColl) dziedziczy go i postanawia go naprawić, ale dziwne rzeczy wciąż się dzieją, a ludzie wciąż umierają.

Nie zdradzając zbyt wiele, okazuje się, że hotel znajduje się na szczycie jednych z drzwi do samego piekła! Są wyłupiaste gałki oczne i zombie, ale także tajemnicze pokoje i sekretne księgi; Fulci łączy artystyczny, przerażający ton z szokującymi, krwawymi, jaskrawymi efektami gore. Szukaj reżysera w dwóch scenach; przechodząc obok, odbicie w dużym lustrze, w bibliotece rozmawiając o problemach pracowniczych i przerwach na lunch.

Projekt Blair Witch

Przesyłaj strumieniowo na Roku

Filmowiec Heather (Heather Donahue) gubi się i jest przerażony w nawiedzonym lesie w The Blair Witch Project.

W swoim czasie był to wielki hit, o którym wiele się pisało, i zainspirował legion horrorów „znalezionych materiałów", które przetrwały do dziś. Ale The Blair Witch Project Daniela Myricka i Eduardo Sáncheza (1999)) to wciąż przerażająca i pomysłowa opowieść o upiornych rzeczach czających się w ciemności. Heather Donahue, Joshua Leonard i Michael C. Williams grają „sobą”, trójkę filmowców udających się do ostępów Maryland, aby nakręcić dokument o niesławnym „Czarownica z Blair”. Film zawiera ich czarno-biały film z ich „oficjalnego" filmu dokumentalnego oraz kolorowe wideo z ich wyprawy. Niestety gubią się w lesie i nie mogą znaleźć żadnych punktów orientacyjnych. Patyki poruszają się w tajemniczy sposób, a inne złowrogie pojawiają się oznaki złowrogiej obecności.

Częścią legendy filmu jest to, że wielu ludzi wierzyło, że to, co oglądają, jest prawdziwe, choć z pewnością tak nie jest. Prawdę mówiąc, film jest bardziej nakręcony w tradycji klasyków kina „B” Vala Lewtona z lat czterdziestych XX wieku, w których horror jest bardziej sugerowany niż faktycznie widziany, a nasza wyobraźnia wywołuje dreszcze o wiele silniejsze niż jakikolwiek obiektyw aparatu.

Cukierek (1992)

Przesyłaj strumieniowo na Tubi

Helen Lyle (Virginia Madsen) staje twarzą w twarz z miejską legendą, która stała się prawdziwym potworem w Candyman.

Pisarz horrorów Clive Barker wywołał ogromne poruszenie w latach 80., wydając swój przełomowy trzytomowy zbiór opowiadań, The Books of Blood, i wkrótce pojawiły się filmy oparte na jego twórczości. Podczas gdy filmy Hellraiser są najbardziej godne uwagi, Candyman (1992) również trzymał się całkiem nieźle, dzięki wyrafinowanemu filmowi i przemyślanej obsadzie, a zwłaszcza wysokiej klasy muzyce Philipa Glassa.

Virginia Madsen gra Helen Lyle, studentkę socjologii badającą miejskie legendy. Udaje się na osiedle pełne graffiti, aby zbadać legendę Candymana; szepcze się, że jeśli pięć razy wypowiesz jego imię patrząc w lustro, pojawi się i cię zabije. Oczywiście ktoś próbuje. Kasi Lemmons, który później został reżyserem, gra sceptyczną przyjaciółkę Helen, Bernadette, a Tony Todd stał się czymś w rodzaju ikony horroru za swoją uprzejmą rolę tytułowego bohatera. (Remake 2021 też jest zaskakująco dobry!)

Klątwa Demona

Streamuj na Fandorze

Tajemniczy pergamin sprawia, że ofiary odwiedza tytułowy potwór z Klątwy demona Jacquesa Tourneura.

Wiele lat po nakręceniu swoich mistrzowskich horrorów w RKO z producentem Valem Lewtonem, reżyser Jacques Tourneur powrócił do filmów o potworach z Curse of the Demon (1957); jego oryginalny tytuł brzmiał Night of the Demon, zmieniony na potrzeby wydania w USA i nadal znajduje się na liście pod obydwoma tytułami. Oparty na opowiadaniu MR Jamesa film opowiada historię amerykańskiego profesora Johna Holdena (Dana Andrews), którego ścieżki krzyżują się z niejakim doktorem Karswellem (Niall MacGinnis); ten ostatni jest w stanie przewidzieć datę śmierci osoby, przekazując specjalny pergamin.

Według legendy Tourneur nie chciał pokazać tytułowego demona – który przychodzi po każdego, kto dotknął pergaminu – ale stworzenie w filmie jest naprawdę przerażające. Jeszcze lepsze są sceny z przerażającą atmosferą Tourneura (impreza halloweenowa dla dzieci) i obrazy (zdmuchnięty pergamin i szukający najbliższego kominka). Wspaniała Peggy Cummins (Gun Crazy) zagra Joannę, która zostaje uwikłana w przerażenie.

Dzień śmierci

Przesyłaj strumieniowo na Tubi, Kanopy, Pluto TV lub Peacock

Zombie Bub (Sherman Howard) próbuje ponownie nauczyć się być człowiekiem w Dniu zmarłych George’a A. Romero.

George A. Romero był oczywiście ojcem współczesnego filmu o zombie, ale był też wielkim talentem; nawet jego filmy niezwiązane z zombie są warte odszukania. Oto jednak jego trzeci oficjalny film „Dead”, po Nocy żywych trupów (1968) i Świcie żywych trupów (1978). Akcja Day of the Dead (1985) jest okrutnie niedoceniana w tamtych czasach, a jej akcja toczy się w silnie opancerzonym podziemnym bunkrze wojskowym, gdzie wyszkoleni żołnierze z niepokojem dzielą przestrzeń z cywilami i naukowcami. Istnieje wiele sporów o zachowanie bezpieczeństwa lub narażanie się na niebezpieczeństwo, a także o badanie zombie lub ich zabijanie.

Dr Logan (Richard Liberty) eksperymentuje na zombie o imieniu „Bub” (Sherman Howard), próbując skłonić go do rozpoznania powtarzających się wzorców zachowań. W swoich filmach o zombie Romero zawsze ma coś do powiedzenia na temat świata, a tym razem niepowodzenia ludzi prowadzą do inwazji zombie na pełną skalę. Wynik syntezatora Johna Harrisona jest czymś naprawdę pięknym i przerażającym.

Strefa śmierci

Przesyłaj strumieniowo na Pluto TV

Po wybudzeniu ze śpiączki Johnny (Christopher Walken) odkrywa, że potrafi przewidzieć przyszłość w filmie Davida Cronenberga The Dead Zone.

Podobnie jak Brian De Palma, Tobe Hooper, George A. Romero, John Carpenter i Stanley Kubrick, wielki reżyser David Cronenberg spróbował kiedyś nakręcić powieść Stephena Kinga. Christopher Walken występuje w jednej ze swoich najlepszych głównych ról jako nauczyciel Johnny Smith, który jest szczęśliwie zakochany w Sarze (Brooke Adams). Po paskudnym wypadku samochodowym Johnny zapada w śpiączkę i budzi się pięć lat później. Sarah nie tylko jest żoną innego mężczyzny, ale Johnny odkrywa, że ma nowy rodzaj zdolności parapsychicznych; widzi przyszłość każdego, kogo dotknie. Próbuje wycofać się do spokojnego życia, ale przerażające wizje dobrze zapowiadającego się polityka (Martin Sheen) zaczynają go prześladować i postanawia działać.

The Dead Zone (1983) to solidne dzieło gatunkowe, zabawne i bardzo skuteczne, a być może nawet istotne w swoim politycznym komentarzu. Mimo że była to „praca do wynajęcia” dla Cronenberga, był to jeden z jego najbardziej udanych i uznanych filmów.

Imbirowe Snapy

Przesyłaj strumieniowo na Roku, Vudu, Tubi, Redbox, Crackle, Pluto TV lub Plex

Siostry Ginger (Katharine Isabelle) i Brigitte (Emily Perkins) komplikują życie, gdy Ginger zostaje wilkołakiem w Ginger Snaps.

Ginger Snaps Johna Fawcetta (2001) próbował zmodernizować ideę nastoletniego wilkołaka, czyniąc ją bardziej zniuansowaną i cielesną. Siostry Fitzgerald to nastoletnie wyrzutki, które uwielbiają organizować krwawe sceny rzezi i je fotografować. Starsza siostra Ginger (Katharine Isabelle) dostaje pierwszego okresu, a następnie zostaje ugryziona przez wilkołaka. Tak więc, w połączeniu ze zmianami, które już zachodzą w jej ciele, musi stawić czoła nowym zmianom, które obejmują dodatkowe owłosienie na ciele (i ogon!).

Ginger coraz bardziej oddala się od swojej młodszej siostry Brigitte (Emily Perkins); Brigitte zaczyna zadawać się z handlarzem narkotyków Samem (Kris Lemche), który może mieć pomysł na lekarstwo. Punkt kulminacyjny filmu ma miejsce w noc Halloween – a Fawcett doskonale oddaje rześki, jesienny nastrój – co czyni go idealnym do oglądania sezonowego.

Halloween

Przesyłaj strumieniowo na Roku lub Redbox

The Shape (Nick Castle) przemierza okolicę w Halloween Johna Carpentera.

To nie Halloween bez nowatorskiego i zaskakującego arcydzieła Johna Carpentera Halloween (1978), a przynajmniej bez podmuchu legendarnej ścieżki dźwiękowej na syntezatorze, którą sam skomponował (najwyraźniej w trzy dni). Złowrogie szerokoekranowe zdjęcia Carpentera wykorzystują prosty podmiejski krajobraz, wykorzystując wysokie krzewy lub sznurki do bielizny jako oszustwo, a jego koncepcja zabójcy czystego, prostego zła – znanego jako „Kształt” oraz Michael Myers – wciąż uderza w ciemność akord.

Jamie Lee Curtis to kultowa „ostatnia dziewczyna” Laurie Strode; Donald Pleasence to pełen złych przeczuć dr Loomis; a PJ Soles to zalotna Lynda. Film jest niezbędny do oglądania i chociaż jego liczne kontynuacje nie są tak istotne, nadal zapewniają pewną zabawę. Dwunasty film z serii, Halloween Kills, jest już w kinach. (Również zalecane: Carpenter’s Christine, w telewizji Pluto i Prince of Darkness, w Peacock.)

Dziedziczny

Przesyłaj strumieniowo na Kanopy

Po pogrzebie w Hereditary rodzinie Grahamów (od lewej do prawej, Milly Shapiro, Toni Collette, Gabriel Byrne i Alex Wolff) zaczynają się dziać dziwne i okropne rzeczy.

Być może najlepszym horrorem 2018 roku był debiutancki film Ariego Astera (którego Midsommar 2019 jest również całkiem niezły). Hereditary (2018) skupia się na rodzinie Grahamów, Annie (Toni Collette), jej mężu Steve’ie (Gabriel Byrne), synu Peterze (Alex Wolff) i córce Charlie (Milly Shapiro), po śmierci matki Annie. Annie zaczyna widzieć dziwne rzeczy i lunatykować, a po tragicznym wypadku Peter też. Tajemnicza kobieta (Ann Dowd) proponuje seans spirytystyczny i sprawy stają się jeszcze dziwniejsze.

Aster reżyseruje ten lepki, pełzający film z sugestiami klasyków, takich jak Poltergeist i Dziecko Rosemary, ale idzie w świeżych kierunkach, zwłaszcza z niepokojącym projektem dźwiękowym; już nigdy nie usłyszysz prostego kliknięcia językiem w ten sam sposób. Wyrafinowane miniaturowe rzeźby Annie potęgują wrażenie dezorientacji, a Collette w tej roli daje wspaniały, wulkaniczny, śliski od paniki występ. (Zasłużyła, ale nie była nominowana do Oscara.)

Inwazja porywaczy ciał (1978)

Przesyłaj strumieniowo na Hoopla, Kanopy lub Pluto TV

Matthew Bennell (Donald Sutherland) próbuje powstrzymać przejęcie przez złowrogich „ludzi z kapsuł” w Inwazji porywaczy ciał Philipa Kaufmana.

Mimo że był to remake uwielbianego filmu z 1956 roku, Inwazja porywaczy ciał (1978) Philipa Kaufmana nadal jest uważana za klasykę swoich czasów i jeden z najlepszych filmów reżysera. To także jeden z najlepszych filmów nakręconych w całości w San Francisco. Film jest postrzegany jako swego rodzaju pożegnanie z pokoleniem „pokoju i miłości”, a wszystkie postacie, które starają się uniknąć przemiany w obcych „ludzi z kapsuł”, są nieco haniebne. Donald Sutherland i Brooke Adams są inspektorami sanitarnymi, którzy znajdują szczurze odchody w restauracyjnych kuchniach. Jeff Goldblum jest paranoicznym pisarzem, a jego żona (Veronica Cartwright) prowadzi uzdrowisko z kąpielami błotnymi. Nikt inny jak Leonard Nimoy gra psychologa szarlatana, który próbuje wmówić wszystkim, że sobie coś wyobrażają.

Miasto Kaufmana zbudowane jest z zimnego, nieludzkiego plastiku i metalu, zestawionych z ohydną, żywą zielenią strąków. A scenarzysta WD „Rick” Richter znakomicie wyjaśnia logikę transformacji kapsuły, nie ujawniając ukrytych programów filmu. Poszukaj Dona Siegela i Kevina McCarthy’ego, reżysera i aktora z wersji z 1956 roku, w kameach, a także Roberta Duvalla jako księdza.

Mumia (1932)

Przesyłaj strumieniowo na Peacock lub Tubi

Ardeth Bay (Boris Karloff) to tak naprawdę 3700-letnia mumia, która próbuje posiąść duszę Helen Grosvenor (Zita Johann) w Mumii.

Jego tytuł i plakat mogą przywoływać obrazy przerażającego potwora podobnego do zombie, odzianego w bandaże, człapiącego w kierunku swoich ofiar i rozdzierającego je na kawałki. Ale klasyczny film Universal o potworach The Mummy (1932) jest zamiast tego cichym, nastrojowym filmem, bardziej romansem. Boris Karloff, prosto z Frankensteina, występuje jako Imhotep, zhańbiony 3700-letni złodziej, który zostaje przywrócony do życia i stara się zrobić to samo ze swoją prawdziwą miłością, obecnie reinkarnacją jako Helen Grosvenor (Zita Johann).

Karloff jest najczęściej widziany w ludzkiej postaci, z subtelnym efektem zmarszczek na twarzy, a aktor gra z wdziękiem, poetycko, z odrobiną litości. (Główną wadą filmu jest to, że reszta obsady jest przy nim nudna.) Reżyserem był Karl Freund, legendarny autor zdjęć do niemieckich filmów ekspresjonistycznych, takich jak Metropolis, a także do wcześniejszego filmu Universal o potworach Dracula. Eleganckie oświetlenie i kompozycje Freunda tworzą raczej niesamowity nastrój niż szok.

[NAGR.]

Przesyłaj strumieniowo na Roku, Crackle lub Plex

Manuela Velasco jest dziennikarką telewizyjną, która zostaje poddana kwarantannie w budynku opanowanym przez zombie w [REC].

Jeden z najbardziej lubianych horrorów typu „found footage”, które zdominowały rynek w ostatnich latach, język hiszpański [REC] (2007) – skrót od „nagraj”, jak widać na kamerze wideo – może z łatwością jedna choroba morska, a może tylko mdłości. Manuela Velasco wciela się w zadziorną, odważną dziennikarkę Angelę — w warkoczach i białym podkoszulku — która wraz ze swoim kamerzystą Pablo obejmuje nocną zmianę w remizie strażackiej w serialu dokumentalnym.

Zostają wezwani do pomocy starszej kobiecie w budynku mieszkalnym i wkrótce odkrywają, że są uwięzieni, poddani kwarantannie z jakiegoś tajemniczego powodu. W miarę jak noc się ciągnie, powody stają się mniej tajemnicze, ponieważ niektórzy ludzie zaczynają zamieniać się w zombie! Współreżyserzy, Jaume Balagueró i Paco Plaza, rozwijają swoją historię przez 75 minut, trzymając w ręku kamerę, aby stworzyć atmosferę bezpośredniości i nigdy nie marnując okazji, by zwiększyć poczucie paniki lub wywołać brutalny strach. Wielki hit, który zainspirował natychmiastowy amerykański remake Quarantine (2008), a także kilka sequeli.

Westchnienia

Przesyłaj strumieniowo na Tubi lub Kanopy

Jessica Harper gra nową dziewczynę w niemieckiej akademii tańca nękanej dziwnymi wydarzeniami w Suspirii Dario Argento.

Dario Argento jest prawdopodobnie najbardziej znanym ze wszystkich włoskich reżyserów horrorów, a Suspiria (1977) jest prawdopodobnie jego arcydziełem. Kontynuując w miejscu, w którym skończył Mario Bava, Argento kąpie swój szerokoekranowy film w niezwykle odważnych, szokujących kolorach, sprawiając, że wszystko wygląda jak żywy, wiatraczek, lizakowy koszmar. Jessica Harper gra nową dziewczynę, Suzy Bannion, w prestiżowej niemieckiej akademii tańca. Sprawy nie wydają się być w porządku, zwłaszcza gdy robaki zaczynają spadać z sufitu. Ale to dopiero początek.

Świetna Joan Bennett (Scarlet Street) gra dyrektora szkoły (był to jej ostatni film), Alida Valli (Trzeci człowiek) gra jednego z nauczycieli, a kultowy aktor charakterystyczny Udo Kier jest pod ręką jako psycholog. Zespół Goblin zapewnił zdumiewająco niepokojącą ścieżkę dźwiękową, często uważaną za jedną z najlepszych ścieżek dźwiękowych do horrorów wszechczasów. Była to pierwsza część trylogii Argento, zatytułowanej „Trzy matki”, obejmującej Inferno (1980) i Mother of Tears (2007).

Teksańska masakra piłą mechaniczną

Przesyłaj strumieniowo na Tubi

Jeden z rodziny kanibali, Leatherface (Gunnar Hansen) ściga swoją ofiarę w Teksańskiej masakrze piłą mechaniczną Tobe Hoopera.

Nieżyjący już, wielki Tobe Hooper był bez wątpienia jednym z mistrzów horroru, ale ten jego najbardziej znany film jest arcydziełem i kulturowym przełomem. Po wydaniu Teksańska masakra piłą mechaniczną (1974) – czasami zapisywana jako dwa słowa „Piła łańcuchowa” – zachwyciła publiczność i zbulwersowała wielu innych. Niektórzy uważali, że oznacza to początek nowej ery, podczas gdy inni wierzyli, że zapowiada koniec świata. Niewiele straciła ze swojej pierwotnej mocy.

Grupa młodych ludzi na wycieczce samochodowej zabiera dziwnego i przerażającego autostopowicza, a potem kończy się paliwo i znajduje dom pośrodku niczego. Niestety, dom jest okupowany przez rodzinę kanibali, w tym słynnego Leatherface’a (Gunnar Hansen). Hooper wykorzystuje jasne światło słoneczne, aby osiągnąć nowy rodzaj horroru, który wcześniej był osiągany przez ciemność i cienie. Czuć tu ciepło, a nawet zapach. Ponadto jego zaskakujące użycie dźwięku było wówczas objawieniem; gwiazda Marilyn Burns jest nadal uważana za największego krzykacza w historii kina.

Czarownica

Przesyłaj strumieniowo na Kanopy

W XVII wieku Thomasin (Anya Taylor-Joy) i jej rodzina są nękani przez siły zła w The Witch.

W swoim znakomitym debiucie fabularnym Czarownica (2016) scenarzysta i reżyser Robert Eggers przeprowadził wiele badań, upewniając się, że dialogi, scenografia, kostiumy i wszystko inne w jego XVII-wiecznej opowieści było tak autentyczne, jak to tylko możliwe. Rezultatem jest nie tyle poczucie przeniesienia do innego czasu, ale do innego stanu umysłu. W tym świecie uważa się, że czarownice są prawdziwe – bez wątpienia. Wszystkie stereotypy z horroru dotyczące niedowierzania i nieostrożności zniknęły. Te postacie żyją w prawdziwym strachu.

W Nowej Anglii purytańska rodzina zostaje wygnana i zakłada własną farmę w pobliżu upiornego lasu. Życie już jest ciężkie, aż pewnego dnia, gdy najstarsza córka Thomasin (zdumiewająca Anya Taylor-Joy) opiekuje się dzieckiem, ono nagle znika, prawdopodobnie zabrane przez wiedźmę. Zaczynają się dziać kolejne szalone rzeczy, a członkowie rodziny zaczynają podejrzewać się nawzajem o bycie pod wpływem czarów. Ponura atmosfera i niesamowita muzyka są bardziej nawiedzone niż przerażające, ale ten fascynujący film wciąż subtelnie sugeruje podobieństwa do dzisiejszego życia i, w przeciwieństwie do wielu horrorów, wymaga myślenia.

Poniżej znajduje się 15 poprzednich najlepszych filmów Jeffa do bezpłatnego przesyłania strumieniowego w tym sezonie Halloween.

Alicja, słodka Alicja

Przesyłaj strumieniowo na Tubi lub Kanopy

Po traumie z dzieciństwa zamaskowany zabójca jest na wolności w przerażającej Alice Sweet Alice.

Alice Sweet Alice (1976) Alfreda Sole’a powinna była katapultować swojego twórcę do annałów horroru, ale film miał strasznego pecha. To była klapa, kiedy po raz pierwszy została wydana jako Communion, a potem aktorka Brooke Shields, która w wieku 12 lat jest w filmie przez około 20 minut, stała się wielką gwiazdą za swoje niebieskie dżinsy. Tak więc dystrybutorzy zmienili tytuł i podnieśli imię Shields ponad tytuł, próbując tego gambitu więcej niż raz; Nie trzeba dodawać, że widzowie byli zdumieni.

Ale film Sole’a, oglądany w odrestaurowanej wersji reżyserskiej, to niesamowite dzieło, genialnie utrzymane, sprytne użycie koloru, dźwięku, nastroju i napięcia. Jest tajemniczy zabójca w żółtym płaszczu przeciwdeszczowym i przerażającej, półprzezroczystej masce, mała dziewczynka obwiniana za zabójstwa i wysyp bardzo dziwnych, nienormalnych postaci. Chociaż rola Shields jest niewielka, jej anielska obecność jest ważna, biorąc pod uwagę, że jest najmilszą postacią w historii. (Ona jest duszą filmu, naprawdę.) Entuzjastyczni krytycy i filmowcy w tamtym czasie ogłosili Sole’a kolejnym Hitchcockiem lub Polańskim, ale potem nakręcił tylko dwa filmy.

Czarna niedziela

Przesyłaj strumieniowo na Tubi lub Kanopy

Barbara Steele splata się z duchem zamordowanej, złowrogiej wiedźmy w Czarnej niedzieli Mario Bavy.

Spędzając większość swojej kariery na niskobudżetowych horrorach, włoski filmowiec Mario Bava był mimo wszystko jednym z najwybitniejszych stylistów i jednym z najbardziej intuicyjnych reżyserów w historii. Zaczynał jako operator, ucząc się oświetlania i poruszania kamerą, zanim zadebiutował jako reżyser tym wyjątkowym horrorem. Oparta mniej więcej na opowiadaniu Nikołaja Gogola i pierwotnie zatytułowana La maschera del demonio (Maska szatana), Czarna niedziela (1960) opowiada historię siedemnastowiecznej wiedźmy (Barbara Steele), która zostaje skazana na śmierć i w jej twarz wbija się maskę z kolców. Dwa wieki później dwóch podróżników (Andrea Checchi i John Richardson) przypadkowo ożywia ją, a następnie spotyka piękną Katię (ponownie Steele), która mieszka w pobliskim przerażającym zamku.

Fabuła, która ostatecznie obejmuje pijące krew wampiry w takim samym stopniu, jak czarownice, nie jest dokładnie hermetyczna, ale niesamowite czarno-białe nastroje i rytmy Bavy z nawiązką to wynagradzają; wiele obrazów z tego filmu nie jest łatwych do zapomnienia. To jest wersja anglojęzyczna, która różni się nieco od wersji Bavy i zawiera partyturę Lesa Baxtera. (Szukaj także Bavy Black Sabbath, Blood and Black Lace i Bay of Blood.)

Gabinet dr Caligari

Przesyłaj strumieniowo na Roku, Hoopla, Tubi lub Redbox

Caligari (Werner Krauss, w środku) wykorzystuje lunatyka Cesare (Conrad Veidt) do przewidywania morderstw w Gabinecie doktora Caligari Roberta Wiene’a.

Niezbędny film Roberta Wiene’a Gabinet doktora Caligari (1920) jest niekwestionowanym przełomem w kinie, wpływającym na wszystkich, od Murnau i Langa po hollywoodzkich filmowców lat czterdziestych. Zamiast próbować uchwycić „realizm”, co było ogólną metodą tamtych czasów, Wiene poszedł odwrotną drogą, zalewając ekran wymuszonymi perspektywami i wszelkiego rodzaju dziwacznymi przekątnymi i skosami; w tym filmie prawie nie ma kąta prostego. Skutkuje to żywą, senną logiką i przerażającym brakiem kontroli.

Werner Krauss wciela się w lekarza, który wkracza na karnawał ze swoją główną atrakcją, lunatykiem (Conrad Veidt), który przewiduje śmierć ludzi i równie dobrze może być jej przyczyną. Kiedy jego najlepszy przyjaciel zostaje zamordowany, Francis (Friedrich Feher) natychmiast zaczyna podejrzewać Caligariego i postanawia udowodnić swoje przeczucie. Prolog i epilog najwyraźniej zostały dodane do obiekcji Wiene’a, aby zmniejszyć ogólny wpływ czystego, niesłabnącego szaleństwa filmu.

Karnawał Dusz

Przesyłaj strumieniowo na Roku, Hoopla, Vudu, Tubi, Kanopy, Pluto TV lub Shout! Telewizor fabryczny

Candace Hilligoss jest kościelną organistką, która zaczyna dostrzegać dziwne rzeczy w Carnival of Souls.

Ten nastrojowy klasyk trafił do domeny publicznej, ale przynajmniej niektóre serwisy streamingowe oferują ładnie odrestaurowany transfer. Reżyser „Herk” Harvey był twórcą filmów industrialnych, kiedy postanowił stworzyć horror w stylu Ingmara Bergmana i Jeana Cocteau, czego rezultatem był Carnival of Souls (1962).

Nakręcony w czerni i bieli, ze złowrogą, przyprawiającą o koszmary koszmarną muzyką organową, opowiada historię Mary (wyszkolonej metodycznie aktorki Candace Hilligoss), jedynej ocalałej z okropnego wypadku samochodowego, która przyjmuje pracę jako organista kościelny. Zaczyna widzieć rzeczy, takie jak dziwny ghul stojący za oknem jej samochodu (podczas gdy samochód jest w ruchu) i inne dziwaczne rzeczy w opuszczonym karnawale. To bardziej triumf logiki koszmarów niż opowiadania historii, ale jest wystarczająco niepokojący i przerażający, by ustanowić kult. Nawet George A. Romero był fanem; zainspirowało go to do stworzenia Nocy żywych trupów .

Ciemna woda (2002)

Przesyłaj strumieniowo na Tubi lub Kanopy

Ikuko (Rio Kanno) bierze potencjalnie śmiertelną kąpiel w swoim nawiedzonym budynku mieszkalnym w Ciemnej wodzie Hideo Nakaty.

Japoński reżyser Hideo Nakata jest chyba najbardziej znany ze swojego Ringu z 1998 roku (również dostępnego do bezpłatnej transmisji na Tubi), ale jego Dark Water (2002) jest równie skuteczny, jeśli nie bardziej odpowiedni (kto i tak boi się starych kaset wideo? ). Oparta na opowiadaniu Koji Suzuki, ta historia o duchach zaczyna się, gdy matka, Yoshimi (Hitomi Kuroki), w środku chaotycznego rozwodu, wprowadza się do taniego mieszkania ze swoją młodą córką Ikuko (Rio Kanno). Na suficie pojawiają się plamy po wodzie, które powoli się pogłębiają. Pojawia się tajemnicza czerwona torba, a potem pojawia się ponownie. Wtedy rzeczy stają się naprawdę przerażające.

Nakata bawi się ideą pełzającej, kapiącej wody nie jako życiodajnej lub oczyszczającej, ale jako śmiercionośnej siły; film jest jak ciemniejsza, bardziej wilgotna scena prysznica Psycho. Jennifer Connelly zagrała w amerykańskim remake’u z 2005 roku, który, co oczywiste, nie jest tak dobry.

Śmierć nocy

Przesyłaj strumieniowo na Hoopla lub Kanopy

Upiorny manekin brzuchomówcy o imieniu Hugo to tylko jedna z przerażających historii opowiedzianych w antologii horroru Dead of Night.

Dead of Night (1945) nie był pierwszą antologią horroru, ale jest rutynowo wymieniany jako najlepszy i nie stracił nic ze swojej mocy przerażania. Mervyn Johns gra mężczyznę, który postanawia spędzić weekend na wsi po tym, jak dręczy go koszmar. Tam jest zszokowany, gdy spotyka kilka osób, które wcześniej widział we śnie. Wszyscy zaczynają opowiadać historie, od głupiej o dwóch golfistach, po dwie niezwykle przerażające o nawiedzonym lustrze i manekinie brzuchomówcy. Kolejna odbywa się na przyjęciu bożonarodzeniowym dla dzieci! W sumie jest pięć historii, plus zakończenie i oszałamiające zakończenie.

Wyreżyserowany przez Alberto Cavalcantiego, Charlesa Crichtona, Roberta Hamera i Basila Deardena, ten angielski film miał burzliwą przeszłość, z fragmentami wycinanymi do różnych wydań i wypadającymi z nakładu, ale niedawno został przywrócony do pełnej świetności, z pięknymi obraz i dźwięk.

Egzorcysta III

Przesyłaj strumieniowo na Hoopla, Peacock, Vudu, Tubi, Crackle, Pluto TV lub Plex

Porucznik Kinderman (George C. Scott) bada nowe zabójstwa rzekomo popełnione przez dawno nieżyjącego seryjnego mordercę w The Exorcist III.

Pierwotny autor Egzorcysty, William Peter Blatty, napisał scenariusz i wyreżyserował ten film na podstawie własnej powieści Legion z 1983 roku. Ma niewiele wspólnego z oryginalnym filmem – nie ma zielonych wymiocin – i przenosi sprawy w nowym, bardziej intelektualnym kierunku. Ignoruje wydarzenia z niefortunnego Exorcist II: The Heretic i podąża za postacią z oryginalnego filmu, porucznikiem Kindermanem (kiedyś granym przez Lee J. Cobba, a teraz granego przez George’a C. Scotta). Prowadzi dochodzenie w sprawie brutalnych ścięć, które prawdopodobnie zostały popełnione przez straconego „Zabójcę Bliźniąt” (luźno opartego na prawdziwym Zabójcy Zodiaka).

Wskazówki prowadzą Kindermana do azylu i tajemniczego, ale znajomego pacjenta (Jason Miller), a także do jednego z najbardziej pamiętnych horrorów w najnowszej historii kina. Brad Dourif (głos Chucky’ego) zagra w innej złowrogiej roli, a Samuel L. Jackson ma mały epizod jako niewidomy mężczyzna. Podobnie jak w przypadku wielu horrorów, pogardzono nim po premierze, ale zasługuje na drugą szansę.

Dziewczyna wraca nocą sama do domu

Streamuj w Kino Cult, Kanopy lub Hoopla

Tajemnicza dziewczyna (Sheila Vand) w Bad City wydaje się być wampirem w A Girl Walks Home Alone at Night.

Niesamowity film Ana Lily Amirpour Dziewczyna wraca nocą sama do domu (2014) został opisany jako „pierwszy irański western o wampirach”, chociaż nie przypomina żadnego innego filmu o wampirach, jaki kiedykolwiek widziałeś, zawiera tylko najbardziej pobieżne elementy westernu i właściwie nie pochodzi z Iranu. (Reżyser Amirpour mieszka w Stanach Zjednoczonych, ale film jest wyświetlany w języku perskim z angielskimi napisami).

Akcja rozgrywa się w Bad City, które jest zamieszkane przez handlarzy narkotyków i inne podejrzane postacie. Przystojny Arash (Arash Marandi), który nosi obcisłą białą koszulkę i jeździ Thunderbirdem z 1957 roku, spotyka tajemniczą dziewczynę (Sheila Vand), która upiornie sunie nocą ulicami na skradzionej deskorolce, a jej długi czarny hidżab zachowuje się jak peleryna hrabiego. Nakręcone w czerni i bieli, niektóre sceny mijają bez słów lub wzbogacone popowymi piosenkami; niektóre sceny są zabawne, straszne lub marzycielskie, a czasem wszystkie trzy naraz. Jest to rodzaj filmu, który zagorzali miłośnicy kina odkrywali i odważyli się obejrzeć swoim znajomym.

piekielnik

Przesyłaj strumieniowo na Roku lub Tubi

Pinhead (Doug Bradley, w środku) i jego koledzy Cenobici sieją spustoszenie w Hellraiser Clive’a Barkera.

W latach 80. zbiory opowiadań Clive’a Barkera, Księgi krwi, wprawiły fanów horrorów w osłupienie. Nie minęło dużo czasu, zanim zajął się filmem, pisząc i reżyserując adaptację własnej noweli The Hellbound Heart z 1986 roku. Jego film Hellraiser (1987) udowodnił, że za kamerą był równie pomysłowy i urzekający, jak na stronie. Jest pudełko z puzzlami, a jeśli je rozwiążesz, uwolnisz potwory zwane cenobitami. Jednym z nich jest „Pinhead”, najbardziej charakterystyczna postać filmu. Mężczyzna (Sean Chapman), który został schwytany przez cenobitów, odkrywa, że kiedy członkowie jego rodziny przypadkowo rozlewają krew na podłogę jego domu, zostaje przywrócony do życia. Ale potrzebuje więcej krwi, aby wrócić do normalności. Niestety, w tym samym czasie jego siostrzenica (Ashley Laurence) sama znalazła pudełko z puzzlami.

Wysiłek Barkera jest poważny, bardziej inspirowany Argento, Bavą i Fulci niż bardziej humorystycznymi lub związanymi z slasherami wysiłkami dnia, i jest to potężny debiut. Po zaledwie dwóch innych filmach (Nightbreed i Lord of Illusions) Barker rozczarował się biznesem filmowym i wrócił do pisania.

Dom diabła

Streamuj na Peacock, Hoopla, Vudu, Tubi lub Plex

Samantha (Jocelin Donahue) podejmuje się pracy jako opiekunka do dzieci ze złowrogimi konsekwencjami w filmie Ti Westa Dom diabła.

Napisany i wyreżyserowany przez Ti Westa, The House of the Devil rozgrywa się w latach 80. XX wieku, wraz z pierzastymi włosami i radiami Walkman. Ale zaczyna się jak klasyczny horror z lat 70., z ziarnistym wyglądem, chłodną jesienną pogodą i zamrożoną kartą tytułową. Jednak nowemu filmowi w cudowny sposób udaje się uniknąć większości formuł horroru, które od tego czasu stały się powszechne. Zaczyna się zrelaksowana i pewna siebie, od ładnej Samanthy (Jocelin Donahue), która potrzebuje gotówki, aby wprowadzić się do własnego mieszkania. Znajduje ulotkę dotyczącą pracy jako opiekunka do dzieci, ale nie wszystko jest takie, jak się wydaje. W rzeczywistości praca polega na opiece nad starszą panią w przerażającym domu, podczas gdy właściciele (Tom Noonan z Manhunter i legenda gatunku Mary Woronov) są poza domem, robiąc coś związanego z pełnym zaćmieniem Księżyca.

Prawie nic strasznego nie dzieje się przez pierwsze dwie trzecie Domu diabła (2009), a jednak jest to absolutnie porywające, mistrzowskie budowanie i układanie napięcia z niewiele więcej niż pustej karty. Dee Wallace z ET i Cujo współgrają z gwiazdami, podobnie jak przyszła reżyserka Greta Gerwig.

Czarownica miłości

Przesyłaj strumieniowo na Vudu, Kanopy, Crackle, Pluto TV, Plex

„Love Witch” Elaine (Samantha Robinson) wynajmuje pokój od Trish (Laura Waddell), rozpoczynając w ten sposób kłopoty w The Love Witch.

Ostatnio kilka filmów próbowało oddać hołd temu szczególnemu rodzajowi odważnego, pastelowego europejskiego horroru z lat 70., ale tylko Czarownica miłości Anny Biller (2016) jest tak autentyczna, że wydaje się, że przybyła jak przez kapsułę czasu. Jest tak głęboko przesiąknięty swoim projektem, że nie ma w nim śladu współczesności (został nakręcony na szczerej taśmie 35 mm).

To długi film, czasem dziwaczny i niepokojący, ale często seksowny i hipnotyzujący, głównie dzięki obecności Samanthy Robinson jako Elaine, tytułowej wiedźmy. Decyduje, że chce znaleźć swojego idealnego partnera, przeprowadza się do Kalifornii, wynajmuje pokój w wiktoriańskim domu i zaczyna rzucać zaklęcia. Ale okazuje się to zbyt trudne dla nauczyciela, gliniarza i żonatego mężczyzny. Satyryczne spojrzenie filmu na role i obyczaje mężczyzn i kobiet jest jedyną rzeczą, która wydaje się nie pochodzić z XXI wieku, ale odświeżająco; Biller znakomicie wykorzystuje format gatunkowy, aby posypać swój dyskurs odrobiną zabawy.

Puls (2001)

Przesyłaj strumieniowo na Hoopla lub Kanopy

W Pulsie Kiyoshiego Kurosawy zaczynają się dziać dziwne i przerażające rzeczy.

Chociaż jego technologia może być odrobinę przestarzała, ten film japońskiego reżysera Kiyoshi Kurosawy (bez związku z Akirą) jest prawdopodobnie najbardziej przerażającym filmem XXI wieku. W Pulse (2001) — znanym również jako Kairo — kobieta udaje się do domu kolegi, aby dowiedzieć się, dlaczego opuszczał on pracę i odzyskać ważną płytę. Mówi do niego, odwraca się do jego biurka, odwraca się, a on nagle nie żyje. Na dysku jest obraz pulpitu jego komputera, powiększony w nieskończoność. Później inny mężczyzna próbuje po raz pierwszy podłączyć swój komputer do Internetu i natychmiast trafia na stronę internetową z pytaniem: „Chcesz zobaczyć ducha?”

Wkrótce ludzie zaczynają widzieć rzeczy lub znikać, podczas gdy inni zamykają swoje drzwi biurokracją, aby zablokować złowrogie siły. Kurosawa rezygnuje z głupich przerażających skoków i zakorzenia swój horror w rzeczach, które mogą istnieć – lub ukrywać się – w jednej klatce; jest mistrzem przestrzeni i rytmu. Nie jest zainteresowany wyciąganiem konkretnych wniosków z terroru, ale raczej pozostawi nas z pytaniami o powiązania między ludźmi i/lub komputerami. Częsty główny bohater Kurosawy, Koji Yakusho, pojawia się tutaj w małej roli. Uważaj na amerykański remake z 2006 roku z Kristen Bell.

Krzyk

Przesyłaj strumieniowo na Pluto TV

Sidney Prescott (Neve Campbell, po lewej) odbiera telefon od zabójcy w Krzyku Wesa Cravena.

Ten wspaniały film, napisany przez Kevina Williamsona i wyreżyserowany przez Wesa Cravena, nie tylko ożywił karierę Cravena jako mistrza horroru, ale także zapoczątkował cały gatunek horroru, czyniąc go ponownie pretendentem do kas. Prosty, ale genialny pomysł kryjący się za Scream (1996) polega na tym, że jest on osadzony w świecie, w którym istnieją horrory, a postacie mogą uczyć się na błędach swoich fikcyjnych poprzedników. A jednak wciąż czekają niespodzianki w postaci nowego zamaskowanego slashera (a warto go zobaczyć więcej niż raz).

Drew Barrymore występuje w filmie otwierającym film, wypytywana o swoje ulubione przerażające filmy przez nieznanego rozmówcę, a następnie David Arquette, Courteney Cox, Matthew Lillard, Rose McGowan, Skeet Ulrich i Neve Campbell jako „ostatnia dziewczyna” Sidney Prescott przejmują kontrolę. Pierwsze dwa sequele, oba warte obejrzenia, są również dostępne na Pluto TV w przerażającym potrójnym filmie fabularnym.

Historia dwóch sióstr

Przesyłaj strumieniowo na Kanopy

Siostry Su-mi (Im Soo-jung, po prawej) i Su-yeon (Moon Geun-young) splatają się z okrutną i przebiegłą macochą w A Tale of Two Sisters.

Ten dziwaczny thriller z Korei, wyreżyserowany przez Kim Jee-woon (Widziałem diabła), poważnie namiesza ci w głowie. Nastoletnia Su-mi (Im Soo-jung) zostaje zwolniona ze szpitala psychiatrycznego i wraca do domu ze swoją młodszą siostrą Su-yeon (Moon Geun-young), ich ojcem (Kim Kap-soo) i macochą Eun-joo (Yum Jung-ach).

Su-mi natychmiast nie ufa Eun-joo, gdy odkryła, że była pielęgniarką, która opiekowała się zmarłą matką sióstr. Co gorsza, zaczyna podejrzewać, że Eun-joo znęca się nad jej siostrą. Ale nic nie jest takie, jak się wydaje w Opowieść o dwóch siostrach (2003), która utrzymuje napięcie w serii niepokojąco dziwnych, łamiących głowę scen, w których pojawiają się potencjalne duchy, duża torba wypchana czymś zakrwawionym, tajemnicza szafa, i inne zagadki. Unikaj amerykańskiego remake’u The Uninvited z 2009 roku.

Płacz

Przesyłaj strumieniowo na Hoopla, Vudu, Tubi, Crackle, Pluto TV lub Plex

Policjant Jong-goo (Kwak Do-won) próbuje rozwiązać coraz większą, super przerażającą zagadkę w The Wailing.

Ten horror z Korei Południowej ma zniechęcający czas trwania 156 minut, ale po uruchomieniu ustanawia fascynujący rytm, który nigdy nie zwalnia. The Wailing (2016) zaczyna się niemal jak komedia, gdy nieudolny policjant Jong-goo (Kwak Do-won) pojawia się na miejscu makabrycznego morderstwa; wydaje się, że było to spowodowane rozprzestrzeniającą się chorobą, prawdopodobnie spowodowaną przez grzyby, a tajemniczy, samotny Japończyk (Jun Kunimura) może być również powiązany ze zbrodnią.

Joon-goo znajduje potencjalnego świadka, młodą kobietę, Moo-myeong (Chun Woo-hee), ale ona znika. Wtedy jego własna córka zachoruje i zaczyna zachowywać się niepokojąco. Zatrudnia szamana (Hwang Jung-min), który zaczyna odprawiać rytuały, ale sytuacja tylko się pogarsza. W końcu trudno jest stwierdzić, kto mówi prawdę, które siły próbują pomóc, a które próbują zaszkodzić. Ale napięcie tego jest rozkosznie ekscytujące. Reżyser Na Hong-jin zachowuje cudowną równowagę między tonami; to coś więcej niż typowy horror. Jest w nim kilka potworów, duchów, złowrogich istot i duchów, a nawet trochę krwi, ale jest to bardziej tajemnica i kryzys rodzinny, z momentami przeznaczonymi na kilka chichotów i refleksję.

Źródło nagrywania: techhive.com